Reflux, ZUM, wady układu moczowego

Badanie sonocystograficzne pozwala na wykrycie wstecznych odplywów pęcherzowo - moczowodowych. Badanie to wykonuje się z użyciem stosowanego wyłącznie w diagnostyce USG specjalnego środka cieniującego, podawanego przez cewnik do pęcherza moczowego. Najczęściej używany preparat zawiera m.in. galaktozę, i mikropęcherzyki powietrza (o średnicy ok. 3-10 mm).

Środek cieniujący wprowadzony do pęcherza powoduje tak znaczny wzrost sygnału fali USG, ze w przypadku odpływów pęcherzowo - moczowodowych można zaobserwować wsteczne wypełnienie moczowodów, a nawet układu kielichowo -miedniczkowego. Badanie nie pozwala na ocenę cewki moczowej, ale jego czułość w wykrywaniu wstecznych odpływów pęcherzowo - moczowodowych jest zbliżona do czułości cystouretrografii mikcyjnej. Sonocystografia wskazana jest w zasadzie dla dwóch grup pacjentów. Pierwszą są dziewczęta z zakażeniem układu moczowego, u których ze względu na rzadko spotykaną patologię cewki moczowej możemy odstąpic od klasycznego badania cystouretrograficznego. Drugą grupę stanowią dzieci obu płci po uprzednim leczeniu wstecznych odpływów pęcherzowo - moczowodowych, u których we wstępnej fazie diagnostyki oceniono już stan cewki moczowej.

Przeciwwskazaniem do wykonania sonocystografii są galaktozemia i wady położenia i struktury nerek, utrudniające odnalezienie nerki w czasie badania USG. Wadą badania jest znaczny koszt środka kontrastowego.