Reflux, ZUM, wady układu moczowego

Wprowadzenie izotopowego testu izotopowego do diagnostyki nadciśnienia tętniczego oparto na zjawisku spadku przesączania, po podaniu kaptoprilu, w nerce zaopatrywanej przez zwężona tętnicę nerkową.

Porównuje się badanie scyntygraficzne po kaptoprilu z wykonanym bez tego leku. Jeżeli do badania używa się pewnego znacznika - w nerce ze zwężona tętnica następuje po kaptoprilu pogorszenie gromadzenia znacznika. Badania wykonywane znacznikami wydalanymi głównie drogą sekrecji cewkowej, jak hipuran, wykazują w nerce ze zwężoną tętnicą nerkową wydłużone zaleganie znacznika w miąższu. Krzywa ma charakter kumulacyjny, pomimo że nie ma przeszkody. W tych badaniach nei musi się natomist uwidocznić spadek udziału w oczyszczaniu, w porównaniu z badaniem bez kaptoprilu.

W badaniu kaptoprilowym wykonanym z pewnym znacznikiem u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej występuje zarówno zmniejszenie gromadzenia znacznika, jak i zaleganie znacznika w miąższu (wydłużony tranzyt miąższowy), co odzwierciedla nieco spłaszczona, nieopadająca krzywa renograficzna.