Reflux, ZUM, wady układu moczowego

Bakteriuria bezobjawowa (BB) definiuje się jako obecność 10^5 lub więcej w ml moczu bakterii tego samego gatunku w dwóch posiewach próbek moczu przy braku jakichkolwiek objawów ze strony układu moczowego u pacjenta. Wykrywa się ja zwykle w czasie badań epidemiologicznych ukierunkowanych na wykrywanie tego zakażenia lub w przypadkach, w których badanie mikiobiologiczne moczu wykonane jest w następstwie zmian stwierdzonych w rutynowym badaniu ogólnym moczu. Bezobjawowej bakteriurii mogą nie towarzyszyć żadne uchwytne zmiany w układzie moczowym. W licznych jednak przypadkach jej przyczyną jest przebiegające w danym okresie bezobjawowo przewlekle odmiedniczkowe zapa­lenie nerek lub zakażenie nałożone na inną przewlekłą nefropatię. Bakteriuria bezobjawowa, zwłaszcza u ludzi młodych i w średnim wieku, występuje znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn.
Bakteriuria bezobjawowa niepowiklana. Przebieg BB u pacjentów, u których nie współistnieją zaburzenia w odpływie moczu, jest zwykle łagodny. W czasie rocznej obserwacji w 40-50% przypadków spotyka się samoistne, bez żadnego leczenia, ustępowanie zakażenia. U 20-30% pacjentów z utrzymującą się bak­teriurią rozwija się zakażenie objawowe w ciągu 1 roku. Wieloletnie obserwacje pacjentów z utrzymującą się BB przy prawidłowym odpływie moczu i bez nadciśnienia tętniczego wskazują, ze nie ma ryzyka rozwinięcia się u tych osób niewydolności nerek lub też jest ono tylko znikome.
Bakteriuria bezobjawowa powikłana. Przy współistniejącym upośledzeniu drożności dróg moczowych zwykle nie dochodzi do samoistnego ustąpienia bakteriurii; ma ona charakter stały lub cechuje się nawrotami, nawet przy stosowaniu ukierunkowanego leczenia przeciwbakteryjnego. U chorych tych często rozwija się ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, a niekiedy zakażenie staje się punktem wyjścia posocznicy urogennej. Może także dojść do przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek i do przewlekłej ich niewydolności. Wydaje się również, ze u chorych z nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza ciężkim, długo utrzymująca się BB może powodować uszkodzenie nerek.
Bakteriuria bezobjawowa wywołana Proteus mirabilis prowadzi do powstawania kamieni zapalnych składających się z fosforanów wapniowo-magnezowo-amonowych zwłaszcza jeśli istnieje poszerzenie układu moczowego i niski przepływ moczu. Bakteriuria u pacjentów z kamieniami metabolicznymi może powodować powiększanie się tych konkrementów. Upośledzone opróżnianie pęcherzowe oraz uchyłki pęcherza stwarzają także dogodne warunki do powstawania kamieni. Bakteriuria bezobjawowa pacjentów z cukrzycą i nefropatią cewkowo - śródmiąższową po niesteroidowych lekach przeciwzapalnych może, zdaniem niektórych autorów, prowadzić do zakażenia objawowego nerek i dalszego uszkodzenia tkanki nerkowej. U pacjentów z bakteriurią bezobjawową leczonych immunosupresyjnie rozwinięcie się zakażenia nerek stanowi duże ryzyko wystąpienia bakteriemii.
Bakteriuria bezobjawowa w ciąży. Stwierdzono, ze u 30% kobiet z BB we wczesnej ciąży rozwija się ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek w II lub III trymestrze ciąży. Dla porównania należy podać, ze ostre odmiedniczkowe zapale­nie nerek występuje tylko u 1% kobiet, jeśli wcześniej nie stwierdzono u nich bakteriurii. Ponadto bakteriuria bezobjawowa u kobiet w ciąży stwarza ryzyko przedwczesnego porodu oraz niskiej masy urodzeniowej płodu. Quote this article on your site