Wodniak jąder
Wodniak jądra (hydrocoele testis) spowodowany jest nagromadzeniem przezroczystego płynu między błoną trzewną i ścienną błony surowiczej jądra.
Płyn w ilości od kilkudziesięciu do kilkuset mililitrów jest barwy bursztynowej.
Często po urazie, po nakłuciu jądra lub w przypadku nowotworu jądra, płyn jest zabarwiony krwią.
Wodniaki jądra dzielimy na wrodzone i nabyte. W różnicowaniu wodniaka jądra wrodzonego i nabytego należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta. Wrodzony wodniak jest rozpoznawany w wieku noworodkowym i dziecięcym, natomiast wodniak nabyty występuje przeważnie u chorych dorosłych.
Wodniak jądra wrodzony:
występuje u 6 proc. chłopców nowo narodzonych. Gromadzenie się płynu otrzewnowego wewnątrz moszny, między obiema blaszkami osłonki pochwowej jądra, następuje w wyniku nie zrośnięcia się wyrostka pochwowego. Dopóki wyrostek pochwowy jest otwarty, zawartość płynna może przemieszczać się do jamy otrzewnowej. Dlatego też wielkość wodniaków może zmieniać się z dnia na dzień na skutek zmiany pozycji ciała. Skóra powiększonej moszny nie jest zaczerwieniona, lecz gładka i niebolesna.
W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić przepuklinę pachwinowo-mosznową.
Leczenie wodniaka jądra należy rozpocząć dopiero po ukończeniu 2 roku życia, ponieważ może nastąpić samoistne zarośnięcie wyrostka pochwowego. Dopiero po dwuletniej obserwacji utrzymujące się wodniaki jąder należy leczyć chirurgicznie.
Wodniak jądra nabyty:
może być następstwem ostrego, przewlekłego i nieswoistego zapalenia jądra lub najądrza; może też wystąpić w przebiegu nowotworu jądra. Przyczyną gromadzenia się płynu w osłonce jądra jest zaburzenie równowagi pomiędzy wydzielaniem a wchłanianiem płynu przez osłonkę pochwową. Duża zawartość płynu w mosznie utrudnia choremu chodzenie oraz wpływa niekorzystnie na wytwarzanie plemników, może także spowodować zanik jądra. W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić przepuklinę pachwinowo-mosznową, nowotwór jądra i zapalenie jądra.
Wodniak jądra przy badaniu palpacyjnym jest niebolesny, balonowaty, gładki, a oddawanie moczu jest prawidłowe. Natomiast charakterystycznymi objawami przepukliny pachwinowo-mosznowej jest stwierdzenie wrót przepukliny i możliwość odprowadzenia zawartości worka przepuklinowego - tymi objawami różni się przepuklina od wodniaka jądra. Zapalenie jądra jest bardzo bolesne, skóra moszny zaczerwieniona i obrzęknięta.
Dla wykluczenia nowotworu jądra, zapalenia jądra i przepukliny pachwinowo-mosznowej, konieczne jest badanie ultrasonograficzne (USG). Jest to badanie bardzo cenne i nieinwazyjne, a poza tym obraz jest odmienny dla każdej z wymienionych jednostek chorobowych. Wyniki badań laboratoryjnych w przypadkach nie powikłanych wodniaków nie wykazują zmian patologicznych. Leczenie nabytego wodniaka jądra jest operacyjne. Quote this article on your site
To create link towards this article on your website,
copy and paste the text below in your page.
Preview :
Płyn w ilości od kilkudziesięciu do kilkuset mililitrów jest barwy bursztynowej.
Często po urazie, po nakłuciu jądra lub w przypadku nowotworu jądra, płyn jest zabarwiony krwią.
Wodniaki jądra dzielimy na wrodzone i nabyte. W różnicowaniu wodniaka jądra wrodzonego i nabytego należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta. Wrodzony wodniak jest rozpoznawany w wieku noworodkowym i dziecięcym, natomiast wodniak nabyty występuje przeważnie u chorych dorosłych.
Wodniak jądra wrodzony:
występuje u 6 proc. chłopców nowo narodzonych. Gromadzenie się płynu otrzewnowego wewnątrz moszny, między obiema blaszkami osłonki pochwowej jądra, następuje w wyniku nie zrośnięcia się wyrostka pochwowego. Dopóki wyrostek pochwowy jest otwarty, zawartość płynna może przemieszczać się do jamy otrzewnowej. Dlatego też wielkość wodniaków może zmieniać się z dnia na dzień na skutek zmiany pozycji ciała. Skóra powiększonej moszny nie jest zaczerwieniona, lecz gładka i niebolesna.
W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić przepuklinę pachwinowo-mosznową.
Leczenie wodniaka jądra należy rozpocząć dopiero po ukończeniu 2 roku życia, ponieważ może nastąpić samoistne zarośnięcie wyrostka pochwowego. Dopiero po dwuletniej obserwacji utrzymujące się wodniaki jąder należy leczyć chirurgicznie.
Wodniak jądra nabyty:
może być następstwem ostrego, przewlekłego i nieswoistego zapalenia jądra lub najądrza; może też wystąpić w przebiegu nowotworu jądra. Przyczyną gromadzenia się płynu w osłonce jądra jest zaburzenie równowagi pomiędzy wydzielaniem a wchłanianiem płynu przez osłonkę pochwową. Duża zawartość płynu w mosznie utrudnia choremu chodzenie oraz wpływa niekorzystnie na wytwarzanie plemników, może także spowodować zanik jądra. W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić przepuklinę pachwinowo-mosznową, nowotwór jądra i zapalenie jądra.
Wodniak jądra przy badaniu palpacyjnym jest niebolesny, balonowaty, gładki, a oddawanie moczu jest prawidłowe. Natomiast charakterystycznymi objawami przepukliny pachwinowo-mosznowej jest stwierdzenie wrót przepukliny i możliwość odprowadzenia zawartości worka przepuklinowego - tymi objawami różni się przepuklina od wodniaka jądra. Zapalenie jądra jest bardzo bolesne, skóra moszny zaczerwieniona i obrzęknięta.
Dla wykluczenia nowotworu jądra, zapalenia jądra i przepukliny pachwinowo-mosznowej, konieczne jest badanie ultrasonograficzne (USG). Jest to badanie bardzo cenne i nieinwazyjne, a poza tym obraz jest odmienny dla każdej z wymienionych jednostek chorobowych. Wyniki badań laboratoryjnych w przypadkach nie powikłanych wodniaków nie wykazują zmian patologicznych. Leczenie nabytego wodniaka jądra jest operacyjne. Quote this article on your site
To create link towards this article on your website,
copy and paste the text below in your page.
Preview :
Powered by QuoteThis © 2008
Zmieniony (Wtorek, 05 Maj 2009 17:12)









