Reflux, ZUM, wady układu moczowego

Epidemiologia
Zapalenie cewki moczowej (urethritis) dotyka głównie osób w wieku rozrodczym, aktywnych seksualnie. Drugą grupą ryzyka są osoby nieprzestrzegające podstawowych zasad higieny.

Etiologia i patomechanizm
Jest to najczęściej choroba przenoszona drogą płciową, wywołana przez gonokoki (rzeżączka) lub inne drobnoustroje. Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej (NGU) powodują: Chlamydia (30 - 50%), Ureaplasma, Trichomonas vaginalis, Candida albicans, Herpesvirus.

Droga zakażenia:

• stosunek płciowy z chorym lub nosicielem;
• ewentualnie przybory toaletowe, urządzenia sanitarne.

Objawy kliniczne rzeżączkowego zapalenia cewki:

• świąd, palenie, szczypanie lub bóle w cewce moczowej w czasie oddawania moczu;
• częste parcie na mocz z oddawaniem niewielkiej jego ilości;
• wydzielina z cewki moczowej (ropna lub śluzowo-ropna);
• u kobiet współistnieją objawy zakażenia dróg rodnych.

Taki stan utrzymuje się przez kilka tygodni, po czym objawy się zmniejszają, a choroba (nieleczona) przechodzi w stan przewlekły.

Objawy kliniczne nierzeżączkowego zapalenia cewki:

• zazwyczaj mniejsze niż w rzeżączce pieczenie, szczypanie w cewce;
• wyciek z cewki jest skąpy, śluzowaty (niekiedy chory skarży się tylko na uczucie wilgotności w ujściu cewki bądź pojawiającą się rano kroplę wydzieliny);
• w zakażeniu wirusem Herpes często istnieją drobne pęcherzyki na narządach płciowych.

Badania dodatkowe
Badanie ogólne, posiew moczu, wymaz z cewki moczowej (lub pochwy).
W moczu porannym stwierdzamy leukocyty, a hodowla na podłożach specyficznych lub metoda PCR pozwala zidentyfikować drobnoustrój w badanym materiale.

Przebieg i rokowanie
Powikłania pojawiają się głównie w przypadkach nieleczonych, przewlekłych:

• u mężczyzn: zap. prostaty, pęcherzyków nasiennych, najądrzy;
• u kobiet: zap. macicy, jajowodów i jajników;
• u obu płci: bezpłodność, reaktywne zap. stawów i zespół Reitera.

Leczenie:

• rzeżączkowego zapalenia cewki moczowej:penicylina, spektynomycyna,
• nierzeżączkowego zap. cewki moczowej (w zakażeniach Ureaplasma, Chlamydia, Mycoplasma można zastosować): doksycyklinę (kaps.100 mg co 12 h przez 10 - 14 dni), makrolid np. azytromycynę (1g jednorazowo),
• w zakażeniach rzęsistkiem: Metronidazol,
• w zakażeniach Candida albicans: Flukonazol kaps. 0,05 g na dobę przez 14 - 30 dni.

Zasadą jest leczenie obojga partnerów.

Profilaktyka:

• stosowanie prezerwatyw;
• unikanie przygodnych kontaktów płciowych;
• kilkakrotne umycie narządów płciowych mydłem po stosunku;
• przestrzeganie podstawowych zasad higieny osobistej.