Reflux, ZUM, wady układu moczowego

Pęcherz moczowy będący workiem mięśniowym pokrytym od zewnątrz błoną łącznotkankową, a od wewnątrz błoną śluzową leży do tyłu od spojenia łonowego. Wyróżniamy w nim szczyt skierowany ku przodowi i górze, który przechodzi w trzon, a następnie w dolną część nazywaną dnem. W tylnej części dna uchodzą moczowody, a od przodu cewka moczowa. Obszar wokół ujścia cewki moczowej stanowi szyję pęcherza. Pęcherz od góry pokryty jest otrzewną, od przodu przylega do spojenia łonowego. Od tyłu u kobiet zazwyczaj sąsiaduje z macicą (w tyłozgięciu także z pętlami jelitowymi, podobnie jak u mężczyzny). Dno pęcherza przylega u kobiet do pochwy i szyjki macicy, u mężczyzn do gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych i odbytnicy. Unaczynienie pęcherza pochodzi od tętnic biodrowych wewnętrznych
Cewka moczowa męska przybiera kształt litery "S" i dzieli się na część sterczową, przebiegającą przez gruczoł krokowy, część błoniastą i część gąbczastą, biegnącą przez ciało gąbczaste prącia. W połowie części sterczowej rozpoczyna się wzgórek nasienny mogący ciągnąć się do części błoniastej, a nawet gąbczastej. Stanowi on ujście przewodów wytryskowych i przewodów wyprowadzających gruczołu krokowego.

ANATOMIA
Nerki leżą w przestrzeni zaotrzewnowej. W pozycji leżącej górny biegun może sięgać do poziomu tarczy międzykręgowej Th 11/Th 12, dolny do L 3/L 4. Zazwyczaj lewa nerka leży wyżej niż prawa. Nerka ma typowy kształt, gładki, równy zarys i charakterystyczną budowę. Orientacyjne wymiary wynoszą: 12 cm długości, 6 cm szerokości, 4 -5 cm grubości. Miąższ nerki składa się z warstwy korowej i rdzeniowej. W warunkach prawidłowych grubość miąższu wynosi około 1,5-2.0 cm.
Układ kielichowo-miedniczkowy składa się z kielichów mniejszych, do których wpuklają się brodawki nerkowe. Kielichy większe są utworzone z grupy 3-4 kielichów mniejszych. Zazwyczaj można wyróżnić kielich górny, środkowy i dolny, lub analogiczne grupy kielichów. Kielichy większe uchodzą do miedniczki nerkowej, która może leżeć wewnątrz lub rzadziej zewnątrznerkowo. Kształt miedniczki może być bańkowaty, linijny czy też pośredni między tymi formami.