Stosujemy

Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej:
sprawdź tutaj.

Diagnostyka czynnościowa
Wady i choroby
Zakażenia dróg moczowych
Facebook
<iframe src="http://www.facebook.com/plugins/livefeed.php?app_id=133130720050986&width=400&height=500" scrolling="no" frameborder="0" style="border:none; overflow:hidden; width:400px; height:500px;" allowTransparency="true"></iframe>

Mocz

Związki ketonowe

ZWIĄZKI KETONOWE

Związki ketonowe są to związki, które powstają w wyniku spalania tłuszczy w stanie utrzymującego się niedoboru insuliny. Zalicza się do nich kwas beta-hydroksymaslowy, kwas acetooctowy oraz aceton, produkt ich przemiany. Obecność ich w moczu świadczy o źle wyrównanej cukrzycy.

Ciała ketonowe podobnie jak glukoza są substancjami progowymi i w moczu prawidłowym nie występują.

Wartości podwyższone od + do +++ (obecność w moczu) oraz obecność glukozy w moczu:

  • Stężenie glukozy we krwi > 13.3 mmol/l (240mg/dl)
  • Infekcja górnych dróg oddechowych
  • Choroby gorączkowe
  • Wymioty, biegunka

Znacząca ilość związków ketonowych w moczu u chorych na cukrzycę wskazuje na możliwość wystąpienia kwasicy ketonowej, śmiertelnie groźnego ostrego powikłania cukrzycy

Wartości podwyższone +, ++, ale brak glukozy w moczu (lub ilości śladowe):

  • Zbyt ubogie kalorycznie posiłki (za mało węglowodanów)
  • Zbyt duża dawka wstrzykniętej insuliny (hipoglikemia)
 

Wałeczki

WAŁECZKI

W osadzie moczu można stwierdzić obecność wałeczków, które powstają w kanalikach w wyniku odkładania się mukoprotein i innych substancji wydzielanych przez warstwę nabłonkową cewek nerkowych. Wielkość i kształt wałeczków jest uzależniony od odcinka nefronu w którym powstały. W wałeczki mogą być wtopione różne elementy komórkowe takie jak erytrocyty czy leukocyty, które nadają im swoisty wygląd.

W prawidłowym moczu można stwierdzić występowanie pojedynczych wałeczków szklistych zbudowanych z białka Tamma-Horsfalla (T.H.) wydzielanego do światła cewek nerkowych przez nabłonki grubego odcinka ramienia wstępującego pętli nefronu. W chorobach nerek wałeczki szkliste mogą pojawić sie w większych ilościach.

Obecność innych rodzajów wałeczków w osadzie moczu jest wskaźnikiem uszkodzenia nerek. Na podstawie budowy i wygądu wyróżnia się następujące rodzaje wałeczków:

  • wałeczki ziarniste - Wałeczki zbudowane z białka T.H. w które wtopione są białka surowicy lub produkty rozpadu komórek. Obecność tych wałeczków świadczy o uszkodzeniu miąższu nerek.
  • wałeczki nabłonkowe - Wałeczki zbudowane z białka T.H. w które wtopione są komórki nabłonkowe cewek nerkowych. Obecność wałeczków nabłonkowych sugeruje uszkodzenie cewek nerkowych.
  • wałeczki białokrwinkowe - Wałeczki zbudowane z białka T.H. w które wtopione są leukocyty. Obecność wałeczków białokrwinkowych stwierdza się w odmiedniczkowych zapaleniu nerek.
  • wałeczki czerwonokrwinkowe - Wałeczki zbudowane z białka T.H. w które wtopione erytrocyty, ich fragmenty lub hemoglobina. Wałeczki te stwierdza sie głównie w kłębuszkowym zapaleniu nerek.
  • wałeczki hemoglobinowe - Wałeczki te zbudowane są głównie z hemoglobiny. Występują one u chorych u których doszło do hemolizy ertyrocytów jak również u chorych na kłębuszkowe zapalenie nerek.
  • wałeczki mioglobinowe - Wałeczki te zbudowane są z mioglobiny i występują u chorych na miolizę.
  • wałeczki tłuszczowe - Wałeczki zawierające liczne kuleczki tłuszczowe, występujące najczęściej u chorych ze znacznym białkomoczem w przebiegu zespołu nerczycowego
  • wałeczki woskowe - Wałeczki te są objawem poważnego uszkodzenia nerek i występują u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek czy z ostrym kłębuszkowym zapaleniem nerek
  • wałeczki mieszane - Wałeczki zbudowane z białka T.H. w które wtopione są różne elementy komórkowe lub/i produkty ich rozpadu. Występują u chorych z kłębuszkowym zapaleniem nerek.
  • wałeczki bakteryjne, drożdżakowe - Wałeczki zbudowane z białka T.H. które zlepia bakterie lub drożdże. Wałeczki te są charakterystyczne w przebiegu stanów zapalnych dróg moczowych.
 

Urobilinogen

UROBILINOGEN

Urobilinogen jest wytwarzany w jelicie z bilirubiny. Niewielka część urobilinogenu ulega wchłanianiu zwrotnemu w przewodzie pokarmowym, przez układ żyły wrotnej dostaje się do wątroby i ponownie wraz z żółcią zostaje wydalony do przewodu pokarmowego. Niewielka część tej frakcji dostaje się do krążenia obwodowego i zostaje wydalona z moczem (+).

Prawidłowe dobowe wydalanie urobilinogenu z moczem wynosi 0,85-6,76 mikromol (0,5-4mg)

Wzrost wydalania urobilinogenu (++,+++) obserwuje się w:

  • żółtaczkach hemolitycznych
  • niektórych chorobach miąższowych wątroby (marskość wątroby)

Zmniejszenie wydalania urobilinogenu z moczem lub jego brak może wystąpić u:

  • noworodków
  • w ciężkich żółtaczkach mechanicznych
  • po leczeniu niektórymi antybiotykami
 

Przejrzystość moczu

PRZEJRZYSTOŚĆ MOCZU

Prawidłowy mocz jest przejrzysty. Zmętnienie w moczu świeżym może wynikać z wypadania bezpostaciowych osadów fosforanów lub węglanów w moczu alkalicznym oraz osadów amorficznych moczanów w moczu kwaśnym. Zmętnienie może być też wynikiem:

  • wydalania dużych ilości elementów komórkowych: krwinek białych, krwinek czerwonych, nabłonków
  • obecności bakterii
  • lipurii - obecności lipidów w moczu
  • chylurii - wydalaniu chylomikronów do moczu, który przyjmuje barwę mleczną
 
Więcej artykułów…